terima kasih buat kalian semua..

Wednesday, September 22, 2010

Data lapuk penghutang ‘bunuh’ usahawan


DALAM berniaga, meminjam modal daripada institusi kewangan seperti bank adalah suatu perkara biasa dan wajib terutama bila perniagaan kian berkembang.

Risiko perniagaan yang membawa kepada kegagalan membayar hutang adalah sesuatu yang amat ditakuti kecuali kepada mereka yang memang berniat untuk tidak mahu membayar hutang.

Kali ini, saya lebih berminat untuk membincangkan isu usahawan yang telah membayar hutang tetapi pihak bank masih menyenaraikan hutang lama dalam skrin komputer. Ini menyukarkan usahawan untuk mendapatkan kemudahan pembiayaan baru.

Apa yang aneh ialah semua pihak yang pandai menyenaraikan hutang tersebut di dalam senarai penghutang tetapi tidak tahu pula memadamkan rekod tersebut apabila si penghutang telah melangsaikan hutang mereka.

Saya membuat sedikit kajian terhadap ramai usahawan yang menerima nasib malang ini setelah mendengar luahan rasa tidak puas hati usahawan tulen dalam beberapa siri dialog anjuran pertubuhan bukan kerajaan (NGO) dan syarikat-syarikat kewangan baru-baru ini.

Dalam kajian tersebut antara rasa tidak puas hati mereka ialah :

Pertama, tiada satu badan penyelaras data penghutang terkini yang menjadi badan induk mengenai status hutang peminjam yang sudah dilangsaikan.

Walaupun ada Sistem Maklumat Rujukan Kredit Pusat (CCRIS) di bawah Bank Negara, fungsi data berkenaan lebih kepada penyenaraian aliran bayaran terutama hutang berjadual semata-mata.

Akibatnya, setiap bank menggunakan pelbagai saluran data masing-masing seperti CTOS dan iklan kebankrapan oleh akhbar tempatan. Lebih malang, kadangkala hutang lunas dalam bank mereka sendiri pun tidak dikemaskini menyebabkan sesama cawangan masih terkeliru.

Kedua, bank masih menggunakan rekod lama kononnya sebagai analisis sejarah kewangan usahawan untuk menolak sebarang permohonan pembiayaan pinjaman baru walaupun semua hutang telah dilunaskan sepuluh tahun lalu.

Kesannya ialah usahawan tulen ini tidak diiktiraf layak oleh bank sebagai peluang kedua walaupun rekod perniagaan dan kewangan terkini menyatakan kedudukan kewangan yang kukuh.

Ketiga, pengurusan sebaran rasmi melibatkan Jabatan Insolvensi dan pihak berkaitan tidak efisien yang memaksa usahawan yang telah dibebaskan mahkamah sebagai bankrap terpaksa mengharung sendiri setiap bank membawa surat pelepasan.

Amat memeritkan, perjalanan mereka yang ditahan imigresen sebelum ini masih mempunyai rekod orang bankrap, sedangkan mereka sudah diisytiharkan bebas bankrap.

Persoalannya, apakah surat rasmi daripada Jabatan Insolvensi tidak diberikan pengiktirafan oleh institusi-institusi kewangan yang berkenaan.

Bila wujud persoalan-persoalan di atas, mampukah usahawan tulen yang berpotensi menjadi usahawan berjaya diberi peluang kedua selepas melunaskan hutang?

Perkara ini harus diberi perhatian kerana kerajaan pada Mac lalu pernah menyatakan hasrat untuk membantu usahawan tulen untuk bangun semula kerana pengalaman mereka ini, sedikit sebanyak mampu menyumbang kepada ekonomi negara.

Timbalan Perdana Menteri, Tan Sri Muhyiddin Yasin ketika merasmikan Karnival Usahawan Desa 2010 di Bukit Jalil pada Mac lalu memberi jaminan tersebut dengan menyatakan hasrat kerajaan mengkaji Akta Kebankrapan 1967 yang mungkin sudah tidak sesuai masa kini.

Meminjam kata-kata beliau pada masa itu iaitu once a bankrupt, always a bankrupt memberi maksud bahawa tidak semestinya orang bankrap, maka mereka mesti bankrap selama-lamanya. Namun hakikatnya inilah yang berlaku. Situasi ini sangat tidak adil kepada mereka yang telah berusaha melunaskan hutang mereka.

Pihak yang bertanggungjawab dengan pengurusan data penghutang ini sewajarnya melihat bahawa usahawan berkenaan pernah berdepan dengan masalah kewangan atau gagal dalam perniagaan suatu ketika dahulu mungkin disebabkan oleh faktor luaran dan bukannya kelemahan pengurusan usahawan itu semata-mata.

Contohnya, saya sering mendengar isu usahawan yang mendapat projek kerajaan berdepan masalah kerenah birokrasi hingga menyukarkan aliran tunai mereka dan membawa kepada kemusnahan perniagaan. Ramai juga yang nekad bangun semula dan melunaskan hutang mereka.

Kajian saya mendengar rintihan usahawan ialah kerja yang paling membosankan ialah membawa surat pelepasan hutang dan bankrap kepada setiap bank satu per satu kerana setiap bank mempunyai sistem rekod yang berbeza.

Begitu juga sistem CTOS yang pandai menyebarkan maklumat hutang individu untuk membuat keuntungan tetapi gagal mendapatkan maklumat terkini hutang yang dilunaskan.

Seorang usahawan pula terpaksa membawa surat pelepasan bankrap Jabatan Insolvensi setiap kali hendak ke luar negara walaupun sudah lama dilepaskan bankrap.

Menurut jutawan tersebut, pernah terjadi beliau terkandas berjam-jam kerana imigresen masih mempunyai rekod status beliau sebagai masih bankrap.

Atas kesilapan data berkenaan beliau dibenarkan ke luar negara tetapi dinasihati membawa surat pelepasan imigresen setiap kali berurusan dengan imigresen.

Apa yang pasti, sistem data penghutang yang seolah-olah memberi cop mohor untuk melabelkan penghutang sebagai bermasalah akan terus menjerut usahawan tulen mendapatkan pembiayaan sewajarnya.

Namun pelik dan lucu, mereka yang telah dilepaskan bankrap ini digalakkan menyimpan duit dan membuka akaun sebanyak mungkin di bank yang kadangkala mencecah berjuta ringgit. Cuma yang tidak boleh ialah meminjam lagi daripada bank walaupun satu sen!

Adakah institusi kewangan akan sealiran dengan kerajaan yang mahu memberi peluang kedua kepada usahawan yang disenarai hitam dan bankrap? Sedangkan mereka yang sudah dilepaskan bankrap dan melunas hutang pun masih berada dalam lingkungan usahawan malang kepada bank?

Dato' Salleh Majid

No comments:

Post a Comment

Harap dapat tinggalkan nama anda apabila membuat komen yer..Tak kisah la nama betul ke samaran....TQ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...